Emirates Stadium

Historia i budowa

Emirates Stadium powstał jako odpowiedź Arsenalu na ograniczenia Highbury. Historyczny stadion przy Avenell Road był domem klubu od 1913 do 2006 roku, ale jego położenie w gęstej zabudowie mieszkaniowej i pojemność znacznie ograniczały możliwości rozwoju. Arsenal potrzebował większego obiektu, który pozwoliłby zwiększyć przychody meczowe, rozbudować zaplecze hospitality i konkurować finansowo z największymi klubami Europy.

Nowy stadion zbudowano w rejonie Ashburton Grove, blisko Highbury, między liniami kolejowymi i zabudową północnego Londynu. Projekt był częścią szerszego programu regeneracji, obejmującego stadion, połączenia piesze, przestrzenie publiczne oraz przebudowę dawnego Highbury na kompleks mieszkaniowy Highbury Square.

Emirates Stadium został zaprojektowany przez HOK Sport, czyli pracownię znaną później jako Populous. W projekcie uczestniczyli także inżynierowie Buro Happold, a prace budowlane prowadził Sir Robert McAlpine. Stadion otwarto 22 lipca 2006 roku meczem pożegnalnym Dennisa Bergkampa, w którym Arsenal pokonał Ajax 2:1.

Pierwszy mecz Premier League na nowym stadionie odbył się 19 sierpnia 2006 roku. Arsenal zremisował z Aston Villą 1:1, a pierwszego ligowego gola gospodarzy na Emirates Stadium strzelił Gilberto Silva. Był to symboliczny początek ery po Highbury, która od początku łączyła nostalgię za dawnym stadionem z ambicją budowy nowej bazy finansowej klubu.

Nazwa Emirates Stadium wynika z umowy sponsorskiej z linią lotniczą Emirates. Pierwsza umowa dotycząca praw nazewniczych została zawarta przed otwarciem stadionu, a kolejne przedłużenia utrzymały nazwę co najmniej do 2028 roku. W rozgrywkach UEFA, ze względu na zasady dotyczące sponsorów stadionowych, obiekt występuje jako Arsenal Stadium.

Architektura

Emirates Stadium ma eliptyczny plan, cztery poziomy widowni i jednolitą, nowoczesną bryłę. W przeciwieństwie do Highbury, które miało wyraźny podział na historyczne trybuny, nowy stadion został zaprojektowany jako spójna arena z ciągłą linią dachu i obwodową strukturą komunikacyjną.

Populous opisuje stadion jako obiekt osadzony na trudnym, wąskim terenie między liniami kolejowymi i zabudową mieszkalną. Eliptyczna forma miała ułatwić wpisanie stadionu w działkę, stworzyć publiczne podium i zachować przestrzeń dla inwestycji mieszkaniowej w południowej części założenia.

Charakterystyczne elementy stadionu to zakrzywione fasady ze szkła, betonu i stalowych paneli, szeroki dach wsparty na ośmiu głównych rdzeniach oraz otwarte przestrzenie dookoła obiektu. Dach został zaprojektowany tak, aby sprawiać wrażenie lekkiej płaszczyzny unoszącej się nad masywniejszą częścią stadionu.

Ważną cechą projektu była integracja stadionu z systemem dojść. Powstały między innymi mosty piesze łączące stadion z otoczeniem i siecią transportową. To istotne, ponieważ Emirates Stadium obsługuje duże potoki kibiców w dzielnicy, która nie została zaprojektowana pierwotnie pod tak dużą arenę sportową.

Pojemność stadionu wymaga ostrożnego zapisu. Arsenal w grudniu 2024 roku wskazał bieżącą pojemność 60 405, zaznaczając, że liczba różni się w zależności od wielkości sektora gości. Premier League i inne materiały klubowe używały wartości 60 704, a Populous podaje 60 700. Z tego powodu liczba nie została wpisana do pola technicznego dr_sc_capacity.

Atmosfera i kibice

Atmosfera Emirates Stadium od początku była porównywana z Highbury. Dla wielu kibiców Arsenal przeniósł się z kameralnego, historycznego stadionu na większą i bardziej komercyjną arenę, dlatego pierwsze lata wiązały się z pytaniem, czy nowe miejsce będzie potrafiło przejąć emocjonalną rolę dawnego domu.

Klub próbował zachować ciągłość pamięci przez elementy nawiązujące do Highbury. Na stadionie i wokół niego pojawiły się między innymi odniesienia do dawnych trybun, zegara Arsenal Clock, nazw North Bank i Clock End, pomniki klubowych postaci oraz grafiki przedstawiające legendy Arsenalu. Dzięki temu Emirates Stadium stopniowo zyskał własną symbolikę, zamiast być wyłącznie nowym obiektem komercyjnym.

Najbardziej charakterystyczny element kibicowski to obecnie połączenie tradycji Arsenalu z nową skalą stadionu. W najważniejszych meczach Premier League, derbach północnego Londynu i spotkaniach Ligi Mistrzów stadion potrafi tworzyć zwartą presję, choć jego akustyka i układ różnią się od starszych, ciaśniejszych obiektów angielskich.

W ostatnich latach ważnym rozdziałem atmosfery stadionu stał się rozwój Arsenal Women. Mecze kobiecej drużyny na Emirates Stadium regularnie przyciągały kilkudziesięciotysięczne widownie, a od sezonu 2025/26 klub zaczął rozgrywać wszystkie domowe mecze WSL na tym obiekcie. W sezonie 2026/27 karnety Arsenal Women również obejmują mecze WSL na Emirates Stadium.

Emirates Stadium jest więc stadionem o dwóch warstwach kibicowskich: męskiej drużyny, która przeniosła tu historię z Highbury, oraz kobiecej drużyny, dla której obiekt stał się sceną wzrostu frekwencji i profesjonalizacji kobiecej piłki w Anglii.

Wielkie mecze i wydarzenia

Pierwszym meczem na Emirates Stadium był testimonial Dennisa Bergkampa rozegrany 22 lipca 2006 roku przeciwko Ajaxowi. Arsenal wygrał 2:1 po golach Thierry’ego Henry’ego i Nwankwo Kanu. Spotkanie miało szczególny charakter, bo jednocześnie otwierało nowy stadion i żegnało jednego z najważniejszych piłkarzy ery Arsène’a Wengera.

Pierwszy mecz ligowy Arsenalu na nowym stadionie odbył się 19 sierpnia 2006 roku przeciwko Aston Villi. Remis 1:1 nie był wynikiem spektakularnym, ale wydarzenie miało znaczenie historyczne: po 93 latach na Highbury Arsenal rozpoczął ligową codzienność przy Hornsey Road.

Emirates Stadium szybko stał się także areną meczów reprezentacyjnych i neutralnych. We wrześniu 2006 roku Brazylia pokonała Argentynę 3:0 w towarzyskim spotkaniu rozegranym w Londynie. Później stadion gościł kolejne mecze Brazylii, między innymi z Chile, Urugwajem i Senegalem, co utrwaliło jego rolę jako londyńskiej areny międzynarodowych spotkań towarzyskich.

W kobiecym futbolu ważnym wydarzeniem był półfinał UEFA Women’s Champions League Arsenal – Wolfsburg w 2023 roku, który klub komunikował jako wyprzedany. Jeszcze mocniejszy kontekst frekwencyjny przyniósł mecz Arsenal Women – Chelsea w Women’s Super League 10 grudnia 2023 roku, przy którym Arsenal podał 59 042 widzów jako nowy rekord WSL.

W marcu 2025 roku Arsenal Women pokonał Real Madryt 3:0 w ćwierćfinale UEFA Women’s Champions League, odwracając losy dwumeczu. Klub podał frekwencję 22 517 i wskazał ją jako nowy rekord ćwierćfinału kobiecej Ligi Mistrzów w Wielkiej Brytanii. Wydarzenie pokazuje, że Emirates Stadium stał się nie tylko dużą sceną WSL, ale też ważnym miejscem europejskich meczów kobiecego Arsenalu.

Stadion był również wykorzystywany poza futbolem. W 2022 roku gościł półfinał męskiego Rugby League World Cup 2021 między Anglią a Samoa. Dzięki temu Emirates Stadium należy traktować jako nowoczesny stadion piłkarski z funkcją areny wybranych wydarzeń międzynarodowych.

Rekordy frekwencji

Najwyższa potwierdzona frekwencja dla meczu Arsenalu na Emirates Stadium wynosi 60 383 widzów. Arsenal wskazuje ten wynik przy meczu Premier League z Wolverhampton Wanderers rozegranym 2 listopada 2019 roku.

Rekord ten należy odróżniać od nominalnej pojemności stadionu. W zależności od konfiguracji sektora gości, wymogów bezpieczeństwa, rozgrywek i sposobu liczenia frekwencji stadion może funkcjonować z różną liczbą dostępnych miejsc. Dlatego w profilu technicznym nie wpisano jednej liczby pojemności do pola dr_sc_capacity.

W kobiecym futbolu najważniejszym rekordem na Emirates Stadium jest frekwencja 59 042 widzów podczas meczu Arsenal Women – Chelsea w Women’s Super League 10 grudnia 2023 roku. Arsenal podał tę liczbę jako nowy rekord WSL. W sezonach 2024/25 i 2025/26 stadion stał się coraz ważniejszą areną dla kobiecej drużyny.

Historyczny rekord domowej frekwencji Arsenalu jako klubu nie pochodzi z Emirates Stadium, lecz z Highbury. Klubowe dane wskazują 73 295 widzów na meczu z Sunderlandem 9 marca 1935 roku. To pokazuje różnicę między rekordem klubowym z epoki miejsc stojących a współczesnymi limitami stadionu siedzącego.

Przebudowy

Emirates Stadium jest stosunkowo młodym obiektem, dlatego jego historia przebudów nie przypomina stadionów stopniowo rozwijanych przez sto lat. Najważniejszą zmianą była sama przeprowadzka z Highbury i stworzenie stadionu od podstaw w latach 2004–2006, zintegrowanego z większym projektem urbanistycznym Ashburton Grove.

Po otwarciu stadionu Arsenal prowadził przede wszystkim modernizacje funkcjonalne i estetyczne. Jednym z najważniejszych etapów było silniejsze wprowadzenie klubowej tożsamości do obiektu, między innymi przez upamiętnienia dawnych trybun, grafiki z legendami Arsenalu, pomniki oraz przeniesienie symboliki zegara Arsenal Clock.

Stadion był także modernizowany w obszarach infrastruktury meczowej, hospitality, bezpieczeństwa, dostępności i obsługi kibiców. Zmiany te nie zmieniły podstawowej bryły obiektu, ale wpływały na doświadczenie dnia meczowego i na sposób zarządzania stadionem podczas różnych wydarzeń.

Na dzień 2026-07-08 brak potwierdzonego, zatwierdzonego projektu dużej rozbudowy pojemności Emirates Stadium w źródłach oficjalnych wykorzystanych do tego profilu. W obiegu medialnym pojawiają się spekulacje o możliwej modernizacji lub zwiększeniu pojemności, ale nie należy ich przedstawiać jako potwierdzonego faktu.

Najważniejszą aktualną zmianą użytkową jest rosnąca rola stadionu jako domu Arsenal Women. Od sezonu 2025/26 wszystkie mecze WSL drużyny kobiecej są rozgrywane na Emirates Stadium, a komunikacja klubu na sezon 2026/27 utrzymuje ten kierunek. To nie jest przebudowa konstrukcyjna, ale realna zmiana funkcji stadionu w kalendarzu sportowym.