Simon Hooper

Wczesne lata i droga do sędziowania

Simon Hooper pochodzi ze Swindon w południowo-zachodniej Anglii. Zanim skoncentrował się na sędziowaniu, grał w piłkę na poziomie półprofesjonalnym. Oficjalne źródła nie publikują jego pełnej daty urodzenia ani szczegółowej chronologii kariery zawodniczej.

Sędziowanie rozpoczął w wieku 15 lat. Impulsem była prośba ojca, aby poprowadził mecz drużyny, w której występował jego młodszy brat. Z czasem jednorazowe zadanie przerodziło się w regularną działalność w lokalnych rozgrywkach.

Hooper przechodził kolejne poziomy angielskiego systemu sędziowskiego, łącząc doświadczenie z boiska z rozwojem kondycyjnym i szkoleniowym. W 2008 roku został włączony do National List of Referees, co umożliwiło mu regularne prowadzenie zawodowych spotkań English Football League.

Dostępne źródła nie podają jednego, precyzyjnego roku rozpoczęcia pełnej kariery sędziowskiej. Z tego powodu pole meta dotyczące jej całkowitego zakresu pozostawiono puste, a w profilu opisano wyłącznie potwierdzone etapy.

Kariera w rozgrywkach krajowych

Po wejściu na National List w 2008 roku Simon Hooper prowadził mecze League Two, League One i Championship. Regularna praca w English Football League poprzedziła pierwsze okazjonalne nominacje w najwyższej klasie.

8 sierpnia 2015 roku zadebiutował jako sędzia główny Premier League. Prowadził spotkanie Norwich City – Crystal Palace, zakończone zwycięstwem gości 3:1. Była to pojedyncza nominacja przed jego stałym awansem do grupy arbitrów najwyższej ligi.

W 2016 roku Hooper został członkiem Select Group 2, zawodowej grupy sędziów obsługujących przede wszystkim Championship. Awans stanowił kolejny etap między National List a Select Group 1.

20 maja 2017 roku poprowadził finał baraży League One Bradford City – Millwall na Wembley. Millwall wygrał 1:0 po późnej bramce Steve’a Morisona i awansował do Championship. Była to jedna z najważniejszych nominacji boiskowych Hoopera przed wejściem na stałe do Premier League.

W sezonie 2017/18 prowadził 42 spotkania we wszystkich powierzonych mu rozgrywkach. 31 stycznia 2018 roku otrzymał drugą nominację jako sędzia główny Premier League, na mecz Newcastle United – Burnley.

Przed sezonem 2018/19 Hooper i David Coote zostali awansowani do Select Group 1. Pierwszym spotkaniem Hoopera po tym awansie był mecz Newcastle United – Leicester City rozegrany 29 września 2018 roku. Był to jego trzeci mecz Premier League ogółem, ale pierwszy jako stałego członka najwyższej grupy.

W następnych sezonach regularnie prowadził spotkania Premier League, a także pracował w FA Cup i EFL Cup. Równolegle otrzymywał nominacje jako VAR oraz czwarty sędzia.

26 lutego 2023 roku pełnił funkcję czwartego sędziego finału Carabao Cup Manchester United – Newcastle United. Sędzią głównym był David Coote. Hooper nie prowadził więc tego spotkania na boisku.

16 marca 2024 roku był sędzią głównym ćwierćfinału FA Cup Manchester City – Newcastle United. Jego asystentami byli Adrian Holmes i Simon Long, Craig Pawson pełnił funkcję czwartego sędziego, Thomas Bramall był VAR, Jarred Gillett support VAR, a Neil Davies AVAR.

25 maja 2024 roku Hooper pracował jako czwarty sędzia finału FA Cup Manchester City – Manchester United. Mecz prowadził Andrew Madley. Nominacja była ważnym wyróżnieniem, lecz nie powinna być przedstawiana jako finał sędziowany przez Hoopera w roli arbitra głównego.

W sezonie 2025/26 nadal otrzymywał nominacje na mecze Premier League i krajowych pucharów. Prowadził między innymi spotkanie Chelsea – Arsenal w półfinale EFL Cup w styczniu 2026 roku oraz mecze trzeciej i czwartej rundy FA Cup. Oficjalne obsady z lutego 2026 roku potwierdzają, że pozostawał aktywnym członkiem Select Group 1.

Styl sędziowania i zarządzanie meczem

Nie istnieje oficjalna klasyfikacja określająca Simona Hoopera jako sędziego szczególnie surowego, pobłażliwego albo stosującego jeden stały próg kar indywidualnych. Statystyk kartek z baz o niejednolitym zakresie nie należy traktować jako samodzielnego dowodu jego stylu.

Hooper opisywał przygotowanie do meczów jako proces obejmujący trening na boisku, regenerację, odżywianie oraz analizę drużyn i ich sposobu gry. Takie przygotowanie ma pomagać arbitrowi przewidywać tempo spotkania, potencjalne punkty konfliktu i zachowania zawodników przy stałych fragmentach.

Istotnym elementem pracy sędziego jest stosowanie korzyści. W meczu Manchester City – Tottenham Hotspur w grudniu 2023 roku Hooper początkowo zasygnalizował możliwość kontynuowania akcji po faulu na Erlingu Haalandzie, ale użył gwizdka w chwili, gdy podanie otwierało Jackowi Grealishowi drogę do bramki. Howard Webb później oficjalnie określił moment przerwania gry jako błąd sędziowski.

Przypadek ten pokazuje ryzyko związane z oceną korzyści: arbiter musi zdecydować, czy natychmiast ukarać przewinienie, czy pozwolić akcji rozwinąć się przez kilka sekund. Zbyt wczesny gwizdek kończy grę i nie może zostać skorygowany przez VAR.

Hooper korzysta również z on-field review. W meczu Everton – Brighton w sierpniu 2024 roku początkowo przyznał Evertonowi rzut karny. Po rekomendacji VAR obejrzał zdarzenie i uznał, że Dominic Calvert-Lewin nadepnął na stopę Lewisa Dunka, zamiast zostać przez niego sfaulowany. Decyzja została zmieniona na rzut sędziowski.

W spotkaniu Liverpool – Wolverhampton Wanderers w lutym 2025 roku Hooper przyznał Liverpoolowi rzut karny za domniemany faul na Diogo Jocie. Po przeglądzie przy monitorze wycofał decyzję. Howard Webb uznał korektę za prawidłową, zaznaczając jednocześnie, że Jota powinien zostać ukarany za symulowanie.

Przykłady te pokazują gotowość do zmiany decyzji po otrzymaniu dodatkowych ujęć. Nie oznaczają jednak, że każdy mecz Hoopera charakteryzuje się wysoką liczbą interwencji VAR albo że pojedyncze błędy definiują całą jego metodę prowadzenia spotkań.

Najważniejsze mecze i turnieje

• 2015-08-08, Norwich City – Crystal Palace, Premier League: sędzia główny. Pierwszy mecz Hoopera w najwyższej klasie rozgrywkowej.
• 2017-05-20, Bradford City – Millwall, finał baraży League One: sędzia główny. Millwall wygrał 1:0 i awansował do Championship.
• 2018-09-29, Newcastle United – Leicester City, Premier League: sędzia główny. Pierwsza nominacja po stałym awansie do Select Group 1.
• 2023-02-26, Manchester United – Newcastle United, finał Carabao Cup: czwarty sędzia. Spotkanie prowadził David Coote.
• 2023-09-30, Tottenham Hotspur – Liverpool, Premier League: sędzia główny. Mecz stał się ważnym przykładem błędu komunikacyjnego zespołu VAR przy nieuznanej bramce Luisa Díaza.
• 2024-03-16, Manchester City – Newcastle United, ćwierćfinał FA Cup: sędzia główny. Jedna z najważniejszych późniejszych nominacji boiskowych Hoopera.
• 2024-05-25, Manchester City – Manchester United, finał FA Cup: czwarty sędzia. Arbitrem głównym był Andrew Madley.
• 2026-01-14, Chelsea – Arsenal, półfinał EFL Cup: sędzia główny. Stuart Attwell pracował jako VAR, a Craig Taylor jako AVAR.

Sędziowanie z wykorzystaniem VAR

Simon Hooper pracuje z systemem VAR zarówno jako sędzia główny, jak i arbiter w centrum wideo. Jego potwierdzone nominacje dotyczą Premier League, FA Cup i innych krajowych rozgrywek wykorzystujących tę technologię.

Podczas ćwierćfinału FA Cup Norwich City – Manchester United w czerwcu 2020 roku Hooper pełnił funkcję VAR. Sędzią głównym był Jonathan Moss. Spotkania tego nie należy przedstawiać jako prowadzonego przez Hoopera na boisku.

Jako sędzia główny Hooper pozostaje odpowiedzialny za ostateczny werdykt po ewentualnym on-field review. VAR może wskazać potencjalny oczywisty błąd i zalecić przegląd, ale decyzję po obejrzeniu powtórek podejmuje arbiter boiskowy.

14 sierpnia 2023 roku, w meczu Manchester United – Wolverhampton Wanderers, Hooper nie przyznał rzutu karnego po zderzeniu André Onany z Sašą Kalajdžiciem. Michael Salisbury, pracujący jako VAR, nie zalecił przeglądu przy monitorze. Howard Webb później potwierdził, że proces zakończył się błędem i że Hooper powinien otrzymać rekomendację on-field review.

30 września 2023 roku Hooper prowadził mecz Tottenham Hotspur – Liverpool. Darren England był VAR, a Dan Cook AVAR. Zespół wideo prawidłowo ustalił, że Luis Díaz nie znajdował się na spalonym, ale błędnie założył, iż bramka została uznana na boisku. Hooper nie otrzymał komunikatu nakazującego zmianę decyzji.

Po wznowieniu gry obowiązujący protokół nie pozwalał już na powrót do zakończonej kontroli. PGMOL oficjalnie potwierdziła znaczący błąd ludzki. Przypadek pokazuje, że odpowiedzialności za błędną procedurę VAR nie należy automatycznie przypisywać sędziemu głównemu, jeżeli nie przekazano mu prawidłowego wyniku analizy.

W kolejnych sezonach Hooper korzystał z monitora przy zdarzeniach dotyczących rzutów karnych i czerwonych kartek. W meczu Everton – Brighton zmienił decyzję o rzucie karnym, a w spotkaniu Liverpool – Wolverhampton Wanderers wycofał kolejną jedenastkę po obejrzeniu powtórek.

Hooper nie figuruje w kategorii Video Match Officials na międzynarodowej liście FIFA 2026. Jego potwierdzona praca z technologią ma zatem zakres krajowy i nie powinna być opisywana jako międzynarodowy status VMO FIFA.

Dziedzictwo

Simon Hooper pozostaje aktywnym sędzią, dlatego jego dziedzictwo nie jest zamknięte. Dotychczasowa kariera pokazuje wieloletnią drogę od lokalnych rozgrywek w Swindon przez English Football League do stałego miejsca w Premier League.

Pierwszy mecz najwyższej klasy poprowadził w 2015 roku, lecz na trwały awans do Select Group 1 czekał do 2018 roku. Różnica między jednorazową nominacją a stałym członkostwem w grupie pokazuje, że debiut nie zawsze oznacza natychmiastowe wejście na najwyższy poziom zawodowy.

Hooper należy do generacji arbitrów, których kariera została znacząco zmieniona przez wprowadzenie VAR. Pracował zarówno na boisku, jak i w centrum wideo, a jego mecze dostarczały przykładów prawidłowych korekt oraz ograniczeń technologii.

Oficjalnie potwierdzone błędy z meczów Manchester United – Wolverhampton Wanderers i Manchester City – Tottenham Hotspur są częścią oceny jego kariery. Jednocześnie dalsze nominacje w Premier League, FA Cup i EFL Cup pokazują, że nie przerwały jego pracy na najwyższym krajowym poziomie.

Nie ma potwierdzonych informacji, aby na dzień 20 lipca 2026 roku pełnił stałą funkcję instruktora, obserwatora lub członka komisji sędziowskiej. Jego znaczenie wynika przede wszystkim z wieloletniej pracy meczowej i doświadczenia w różnych rolach krajowego zespołu sędziowskiego.