John Brooks

Wczesne lata i droga do sędziowania

John Brooks pochodzi z angielskiego hrabstwa Leicestershire i jest afiliowany przy Leicestershire and Rutland FA. Oficjalne źródła nie publikują jego pełnej daty ani dokładnej miejscowości urodzenia. Nie należy więc uzupełniać tych danych na podstawie niezweryfikowanych not biograficznych.

Brooks po raz pierwszy rozpoczął sędziowanie w 2004 roku. W początkowej części kariery rozwijał się równolegle jako arbiter boiskowy oraz sędzia asystent. Na najwyższy krajowy poziom trafił najpierw w drugiej z tych ról.

Jako sędzia asystent pracował przy meczach Premier League i spotkaniach pucharowych. W 2015 roku należał do zespołu Anthony’ego Taylora podczas FA Community Shield Arsenal – Chelsea. W 2016 roku był asystentem Marka Clattenburga w finale FA Cup Crystal Palace – Manchester United.

Doświadczenie na linii obejmowało ocenę spalonego, przewinień poza bezpośrednim polem widzenia arbitra oraz komunikację w zespole sędziowskim. Brooks następnie zmienił podstawową specjalizację i rozpoczął regularne prowadzenie spotkań jako sędzia główny.

Kariera w rozgrywkach krajowych

Po okresie pracy w roli asystenta John Brooks przeszedł do prowadzenia spotkań English Football League. W 2018 roku awansował do Select Group 2, zawodowej grupy arbitrów pracujących przede wszystkim w Championship. W tym samym roku otrzymał pierwszą potwierdzoną ogólnokrajową nominację finałową jako sędzia główny.

20 maja 2018 roku poprowadził na Wembley finał FA Vase pomiędzy Stockton Town a Thatcham Town. Thatcham wygrał 1:0. Asystentami byli Adrian Waters i Craig Taylor, a funkcję czwartego sędziego pełnił Antony Coggins.

W kolejnych sezonach Brooks prowadził mecze Championship oraz krajowych pucharów. Jednocześnie zdobywał doświadczenie jako VAR przy spotkaniach Premier League jeszcze przed stałym awansem do grupy jej sędziów głównych.

21 czerwca 2021 roku PGMOL ogłosiła awans Brooksa do Select Group 1 razem z Jarredem Gillettem, Michaelem Salisburym i Tonym Harringtonem. Decyzja oznaczała włączenie go do stałej grupy arbitrów obsługujących Premier League.

Pierwszy mecz Premier League jako sędzia główny Brooks poprowadził 1 grudnia 2021 roku. Spotkanie Wolverhampton Wanderers – Burnley zakończyło się wynikiem 0:0. Asystentami byli Gary Beswick i James Mainwaring, czwartym sędzią Anthony Taylor, a VAR Stuart Attwell.

W następnych sezonach otrzymywał coraz ważniejsze krajowe nominacje. W marcu 2023 roku prowadził ćwierćfinał FA Cup Manchester City – Burnley. W styczniu 2024 roku był sędzią głównym meczu Arsenal – Liverpool w trzeciej rundzie tych rozgrywek.

Najważniejszą krajową nominację boiskową otrzymał w 2025 roku. 16 marca poprowadził na Wembley finał Carabao Cup Liverpool – Newcastle United. Newcastle wygrał 2:1. Asystentami Brooksa byli Eddie Smart i Nick Greenhalgh.

Finał Carabao Cup 2025 wykorzystywał procedurę stadionowych komunikatów VAR. W razie zmiany decyzji po on-field review Brooks miał przekazać ostateczny werdykt publiczności przez system nagłośnienia. Był to element zwiększania przejrzystości procesu sędziowskiego w angielskich rozgrywkach.

Brooks pierwotnie otrzymał również nominację na sędziego głównego FA Community Shield 2024. Z powodu drobnego urazu został jednak przed spotkaniem zastąpiony przez Jarreda Gilletta. Nominacji tej nie należy zaliczać do meczów faktycznie przez niego prowadzonych.

W sezonie 2025/26 Brooks nadal prowadził spotkania Premier League, EFL i FA Cup. Oficjalne obsady z maja 2026 roku potwierdzają jego aktywność w końcowej części sezonu.

Kariera międzynarodowa

Aktualny profil FIFA wskazuje rok 2015 jako początek międzynarodowego statusu Johna Brooksa. Pierwszy etap tej kariery był związany z funkcją sędziego asystenta. Nie należy więc przedstawiać całego okresu od 2015 roku jako lat prowadzenia spotkań międzynarodowych w roli sędziego głównego.

W późniejszym okresie Brooks przeszedł do kategorii sędziów. Oficjalne listy The Football Association potwierdzają jego obecność w tej kategorii w latach 2024, 2025 i 2026. FIFA nadal wymienia go jako angielskiego sędziego międzynarodowego.

11 września 2023 roku prowadził jako sędzia główny mecz Portugalia – Luksemburg w eliminacjach UEFA EURO 2024. Asystentami byli Simon Bennett i Lee Betts, Stuart Attwell pracował jako VAR, Jarred Gillett jako AVAR, a Robert Jones jako czwarty sędzia.

18 listopada 2023 roku Brooks prowadził spotkanie Francja – Gibraltar w tych samych eliminacjach. Funkcję VAR pełnił Chris Kavanagh, AVAR Thomas Bramall, a czwartym sędzią był Darren England. Meczu nie należy mylić z nominacją członka zespołu wideo, ponieważ Brooks pracował na boisku jako arbiter główny.

W 2024 roku otrzymywał nominacje w UEFA Europa League i UEFA Nations League. 13 października prowadził mecz Malta – Mołdawia, a 12 grudnia spotkanie Malmö – Galatasaray w fazie ligowej UEFA Europa League.

W 2025 roku Brooks prowadził kolejne mecze reprezentacyjne i klubowe. 6 listopada był sędzią głównym spotkania Crvena zvezda – Lille w UEFA Europa League, a 14 listopada meczu Luksemburg – Niemcy w europejskich eliminacjach mistrzostw świata.

22 stycznia 2026 roku prowadził spotkanie Roma – Stuttgart w UEFA Europa League. W innych nominacjach UEFA występował jako czwarty sędzia lub VAR. Każda z tych funkcji została w profilu rozdzielona od spotkań prowadzonych przez niego bezpośrednio na boisku.

Lista FIFA na 2026 rok klasyfikuje Brooksa w kategorii Referees. Nie wymienia go w odrębnej kategorii Video Match Officials, mimo że w rozgrywkach krajowych oraz UEFA otrzymuje także nominacje VAR.

Styl sędziowania i zarządzanie meczem

Nie istnieje oficjalna klasyfikacja opisująca Johna Brooksa jako arbitra szczególnie surowego, pobłażliwego lub preferującego jeden stały próg interwencji. Nie należy wyprowadzać takich wniosków wyłącznie ze średniej liczby kartek, ponieważ zależy ona od poziomu i charakteru analizowanych spotkań.

Kariera Brooksa obejmuje kilka perspektyw sędziowskich. Pracował jako asystent, sędzia główny, VAR, AVAR, support VAR i czwarty sędzia. Taki zakres doświadczenia zwiększa jego znajomość podziału odpowiedzialności w zespole, ale nie stanowi samodzielnego dowodu prawidłowości każdej decyzji.

Oficjalne analizy Premier League pokazują, że Brooks korzysta z procedury on-field review i po obejrzeniu dodatkowych ujęć potrafi zmienić pierwotny werdykt. W meczu Everton – Manchester United w listopadzie 2023 roku początkowo ukarał Anthony’ego Martiala za symulowanie. Po rekomendacji VAR obejrzał sytuację i przyznał Manchesterowi United rzut karny za faul Ashleya Younga.

W spotkaniu Manchester United – Burnley w kwietniu 2024 roku Brooks nie wskazał początkowo na rzut karny po kontakcie André Onany z Zekim Amdounim. VAR Peter Bankes zalecił on-field review. Po analizie Brooks zmienił decyzję i przyznał Burnley rzut karny.

Inny typ sytuacji wystąpił w meczu Newcastle United – Liverpool w sierpniu 2023 roku. Brooks wykluczył Virgila van Dijka za przewinienie na Alexandrze Isaku i pozbawienie rywala oczywistej szansy na zdobycie bramki. VAR Stuart Attwell sprawdził sytuację i utrzymał czerwoną kartkę. Howard Webb później ocenił rozpoznanie przewinienia jako prawidłowe.

Przykłady te dokumentują sposób działania w konkretnych sytuacjach, ale nie wystarczają do stworzenia pełnej charakterystyki temperamentu lub komunikacji Brooksa. Jego pracę należy oceniać w kontekście wielu spotkań, różnych ról oraz zmieniających się procedur VAR.

Najważniejsze mecze i turnieje

• 2015-08-02, Arsenal – Chelsea, FA Community Shield: sędzia asystent. Sędzią głównym był Anthony Taylor.
• 2016-05-21, Crystal Palace – Manchester United, finał FA Cup: sędzia asystent. Spotkanie prowadził Mark Clattenburg.
• 2018-05-20, Stockton Town – Thatcham Town, finał FA Vase: sędzia główny. Pierwsza potwierdzona ogólnokrajowa nominacja finałowa Brooksa w tej roli.
• 2021-12-01, Wolverhampton Wanderers – Burnley, Premier League: sędzia główny. Debiut Brooksa w najwyższej klasie rozgrywkowej.
• 2023-03-18, Manchester City – Burnley, ćwierćfinał FA Cup: sędzia główny. Andrew Madley odpowiadał za VAR.
• 2023-09-11, Portugalia – Luksemburg, eliminacje UEFA EURO 2024: sędzia główny. Jedna z pierwszych dobrze udokumentowanych seniorskich nominacji reprezentacyjnych Brooksa w tej roli.
• 2023-11-18, Francja – Gibraltar, eliminacje UEFA EURO 2024: sędzia główny.
• 2024-02-25, Chelsea – Liverpool, finał Carabao Cup: sędzia VAR. Spotkanie na boisku prowadził Chris Kavanagh.
• 2025-03-16, Liverpool – Newcastle United, finał Carabao Cup: sędzia główny. Najważniejsza potwierdzona krajowa nominacja boiskowa Brooksa.
• 2025-05-24, Sheffield United – Sunderland, finał baraży Championship: sędzia VAR. Sędzią głównym był Chris Kavanagh.
• 2025-11-14, Luksemburg – Niemcy, eliminacje mistrzostw świata 2026: sędzia główny.
• 2026-03-22, Arsenal – Manchester City, finał Carabao Cup: sędzia VAR. Sędzią głównym był Chris Kavanagh.

Zestawienie rozdziela mecze prowadzone przez Brooksa od nominacji asystenta, VAR i innych funkcji. Udział w zespole sędziowskim finału nie oznacza automatycznie, że był arbitrem głównym tego spotkania.

Sędziowanie z wykorzystaniem VAR

John Brooks pracował jako VAR w Premier League jeszcze przed awansem do Select Group 1. Oficjalne obsady potwierdzają jego nominacje w centrum wideo już w sezonie 2019/20. W kolejnych latach łączył prowadzenie spotkań z funkcjami VAR, AVAR oraz support VAR.

VAR kontroluje cztery kategorie zdarzeń: bramki, rzuty karne, bezpośrednie czerwone kartki oraz pomyłki dotyczące tożsamości ukaranego zawodnika. Większość kontroli nie prowadzi do zatrzymania gry ani zmiany decyzji.

Jeżeli potencjalny błąd dotyczy oceny subiektywnej, VAR może zalecić on-field review. Ostateczny werdykt nadal należy do sędziego głównego. Brooks korzystał z tej procedury między innymi w meczach Everton – Manchester United oraz Manchester United – Burnley.

W finale Carabao Cup 2024 Chelsea – Liverpool Brooks pełnił funkcję głównego VAR. Chris Kavanagh był sędzią boiskowym, a Marc Perry pracował jako AVAR. Spotkania tego nie należy przedstawiać jako finału prowadzonego przez Brooksa.

Rok później role zostały odwrócone: Brooks poprowadził finał Carabao Cup Liverpool – Newcastle United jako sędzia główny, pracując z zespołem wideo. W rozgrywkach przygotowano możliwość przekazywania przez arbitra stadionowego komunikatu po zmianie decyzji w wyniku on-field review.

W finale baraży Championship 2025 Brooks ponownie był VAR, natomiast w finale Carabao Cup 2026 odpowiadał za obsługę wideo meczu Arsenal – Manchester City. W spotkaniach UEFA pełnił także funkcje VAR i czwartego sędziego.

Najpoważniejszy oficjalnie potwierdzony błąd w jego pracy wideo wydarzył się w lutym 2023 roku. Przy analizie spalonego wykorzystano linię odnoszącą się do niewłaściwego obrońcy Crystal Palace, przez co prawidłowy gol Brighton został anulowany. Zdarzenie zostało opisane szerzej w sekcji dotyczącej kontrowersji.

Dziedzictwo

John Brooks pozostaje aktywnym sędzią, dlatego ocena jego dziedzictwa nie jest zamknięta. Jego dotychczasowa kariera wyróżnia się zmianą podstawowej specjalizacji: od asystenta pracującego przy finale FA Cup do sędziego głównego Premier League i finału Carabao Cup.

Taka droga pokazuje, że doświadczenie zdobyte na linii może zostać wykorzystane przy późniejszym prowadzeniu spotkań. Brooks zna również perspektywę VAR, AVAR i czwartego sędziego, co odpowiada wielofunkcyjnemu modelowi współczesnego arbitra.

Jego kariera obejmuje okres intensywnego rozwoju technologii sędziowskiej. Pracował przy manualnym wyznaczaniu linii spalonego, procedurze on-field review oraz wprowadzaniu stadionowych komunikatów po analizie VAR.

Ocena Brooksa musi uwzględniać zarówno ważne nominacje, jak i błąd z meczu Crystal Palace – Brighton. Jego późniejszy powrót do regularnej pracy oraz nominacje finałowe pokazują, że potwierdzony błąd nie zakończył dalszego rozwoju kariery.

Nie ma potwierdzonych informacji, aby na dzień 20 lipca 2026 roku pełnił stałą funkcję instruktora, obserwatora lub członka komisji sędziowskiej. Jego wpływ należy więc oceniać przede wszystkim przez pracę meczową i reprezentowanie Anglii w strukturach FIFA oraz UEFA.